!آتسومی
!بیا داخل
.دیروز تو مراسم ورزشی کارت عالی بود
.ممنون
.ببخشید، خوابیده
!اشکال نداره
سوتفاهم ها و حقیقت
آتسومی، خونه ای؟
.تاکه اومده، یه لحظه
.از دیروز یه مقدار بستنی مونده
اینهمه؟
.سایو، تاکه داره بهمون بستنی میده
.از دیدنتون خوشحالم
.منم همینطور
تو دوست آتسومی هستی؟
.ها؟ فکر کردم قبلا همدیگه رو دیدین
.نه
ولی مگه نگفتی اون باحاله؟
...اون؟ نه! راجع به اون حرف نمیزدم
...سایو
.اون همسایه مونه
چی؟
پس اون کیه؟
.اون داداش کوچیکمه
داداشته؟
.آره، کلاس پنجم دبستانه
آتسوشی دبستانیه؟
و داداش کوچیکه آتسومیه؟
چی شده؟
حالت بده؟
...نه دقیقا
،نمیدونم چطور توضیحش بدم
.ولی اون کسی که فکر میکردم نبود
.و هنوزم، نمیتونم راجع بهش فکر نکنم
...نمیتونم احساساتم رو جدا کنم
تو چنین موقعیتی باید چیکار کرد؟
.شاید لازم نباشه کاری کنی
،فقط باید بذاری زمان بگذره
.جواب خود به خود از راه میرسه
اینجوری فکر میکنی؟
!خیلی خوب
.اوه، اونجایی
.نی چان نگرانت بود
!حالم خوبه
!آمم، میشه بدون گفتن به نی چان، با هم باشیم؟
ها؟
.کمکت تو تکلیفم خیلی بدردم میخوره
.تکلیفات رو خودت انجام بده، دبستانی
!آه، اینو نگو